Ah u figan dilber senin elinden

Ah u figan dilber senin elinden
Hasretin bağrımı ezdi eziyor
Öldür kurtulayım tatlı dilinden
Firkatin bağrımı ezdi eziyor

Kaşların karası nutkumu bağlar
Hasretin canımı dağladı dağlar
Kimisi gülüyor kimide ağlar
Kimisi yolundan azdı azıyor

Sensiz durmaz ey yar içerim yanar
Her beni görenler divane sanar
Gece gündüz durmaz kadehler sunar
Gülüm saki şerbet süzdü süzüyor

Zülfün kemendiyle asıldım dara
Düşmüşüm dertlere bilmem ne çare
Gözüm ister tende canım apara
Ellerim fermanı yazdı yazıyor

Uzakta ararken yakında buldum
Hamdolsun gönlümün pasını sildim
Usandım fenadan gerçeğe geldim
Gönlüm bu dünyadan bezdi beziyor

Herkesin ayıbı gözüne perde
Dilber beni saldı dinmez bir derde
Kiminin gözü kör, bilmiyor ner'de
Halbuki aşikâr, gezdi geziyor

Edebi Analiz Notu:

• Mahlas Kullanımı: İlk şiirinde alçakgönüllülüğünü simgeleyen Edna (en aşağı, mütevazı) mahlasını, ikinci şiirinde ise daha öğretici bir tonda olan Haki mahlasını kullanmıştır.

• Tema: Şiirlerinde "ölmeden önce ölmek" ve dünyanın geçiciliği temaları ön plandadır.

• Dil: Dönemine göre oldukça duru bir Türkçe kullanmış, ancak kelimelerin altına derin tasavvufi anlamlar yüklemiştir.